کجایند آن مردانی که ناموس پرستی و تعصب به دختران سرزمینشان اولین نشانه ی مردانگیشان بود...دلم برای تمام آن زنان روسپی که برای یک تکه نان ,...برای سیری شکم فرزندانشان,..برای درمان پدر و مادر بیمار و پیرشان,...راهی جز تن فروشی ندارند آتش می گیرد و می سوزد وخاکستر می شود.کدام راه اشتباه و کدام فرمان گناه تعصب و مردانگی و شرفمان را به بیراهه ی امروز کشاند.کی و کجا شرافت و مردانگی را که از پدرانمان به ارث برده بودیم گم کردیم؟! توان و روانتان فرسود نشد  از بس که شنیدم زیبارویان سرزمینمان را اعراب ابن الهوس مفت به بستر میبرند. ؟ از تویی که به دختر هموطنت به چشم عروسک هوس بازیهایت نگاه میکنی براستي كه چه انتظار بیهوده ای است شرافت و مردانگی مردان باستانی ایران زمین...  یعنی ما پسران آن پدرانیم که حتی تن لخت زنان بدکاره را هم با غیرت و مردانگیشان می پوشاندند تا مبادا وسوسه ی بی شرفی بر وجودشان چیره شود ؟  افسوس که ديگر نشانی از آن مردان را نمی بینيم...

درد برای تبار ما دندان تیز کرده است»روزنامه ها نوشتندو ما خندیدیم و در کوچه های بن بست خودمان را هِی کردیم…. «درد تبار ما را تیرباران کرده است» رسانه ها گفتند  و ما با چترهای سیاه به خیابان آمدیم  و زیر آسمان زخمی قدم زدیم… «درد تبار ما را بلعیده …» همسایه ها نالیدند  و ما با شکمهای حریص  به رستورانها خزیدیم و با روسپیانِ فربه خوابیدیم… تبار باردار ما… درد زاییدو ماسنگسارش کردیم و با چهره های غیور فاتح به سلامتی هم مرگ نوشیدیم

سلام