| تبليغات | X |
.jpg)
اشکهای خندان..!
خنده های گریان..!
من غنچه ای هستم ناشکفته ومغموم.....که درپهنای علفزاری خارپرورهمراه باهزاران غنچه ناشکفته دیگربازیچه دست مشتی دلقکم....!
سکوت های روشن!
روشنایی های خاموش!
فریادبکشید!
بگذارید انسانی که سراپای وجودش مظهربی حرکت حقیقت متحرکی موسوم به زندگیست زندگی که محکوم به خاموشی است ازماورای سرابهایی صادق فریاد بکشد.....
دوران ما دورانی است که... مجمع مردگان ـ مرده پرست ـ مرده پرور ـ مرده خوار ـ همه نفس هاوهمه جنبشهاست... که همه افکارتسلیم ناپذیرزنده رانفس به نفس به خاک می نشاند! خاکی که ریشه درختان خزان زده اش رگ پاره پاره انسانیت است! دورانی که برای همه دردهای بی درمان آستان بوسی درگاه ننگین ریا تنها خاموشی آتش شرافت انسانی به خواب رفته را درمان می کند........!
سلام
وقتی که عقیده عقده خوانده می شود
وقتی که نور چراغ در آب مهتاب تلقی می شود
و متانت زمین زیر برف یخ می بندد
نان از یتیم خانه می دزدیم و می فهمیم
دزد اشتباه چاپی واژه درد است...
سلام
